Klasik Türk edebiyatının en büyük lirik şairlerinden biri kabul edilen Fuzûlî, 16. yüzyılda yaşamış ve derin duygusal yoğunluğuyla tanınan bir sanatçıdır. Asıl adı Mehmed bin Süleyman olan şair, özellikle ilahi aşk ve ıstırap konularını işleyen şiirleriyle edebiyat tarihimizde silinmez bir iz bırakmıştır.
"Fuzûlî" (gereksiz, boş) ismini, başkaları tarafından kullanılmayacak kadar değersiz görülen bir kelime olduğu için seçtiğini, ancak kelimenin "faziletli" (ilim sahibi) anlamına da geldiğini belirtmiştir. Başlıca Eserleri Fuzuli HayatД± SanatД± Ve Eserleri
Gazel türünün en büyük ustasıdır. Şiirlerinde son derece içten, sade ancak derin anlamlı bir üslup kullanmıştır. Fuzûlî, "aşk ve ıstırap şairidir
Fuzûlî, "aşk ve ıstırap şairidir." Onun için aşk, bir mutluluk kaynağı değil, ruhu olgunlaştıran bir çiledir. bir mutluluk kaynağı değil
1556 yılında Kerbela’da yayılan bir veba salgınında hayatını kaybetmiştir. Sanat Anlayışı ve Edebi Kişiliği
Dönemin tıp, felsefe, astronomi ve dini bilimlerinde (tefsir, hadis) derin bir eğitim almıştır. Şiirlerinde bu geniş bilgi birikiminin izleri açıkça görülür.