పదునెట్టాంబడి (18 మెట్లు) ఎక్కి స్వామి సన్నిధికి చేరుకోగానే, గర్భాలయంలోని జ్యోతి స్వరూపాన్ని చూసేందుకు శివయ్య తన మసక చూపుతోనే ప్రయత్నించాడు. ఆశ్చర్యం! మరుక్షణం శివయ్య కళ్ళ ముందు ఒక అద్భుతమైన కాంతి.. స్వామివారి విగ్రహం అత్యంత స్పష్టంగా, కరుణతో నిండిన రూపంతో దర్శనమిచ్చింది.

ఈ కథ ఆధారంగా లేదా మరిన్ని వివరాలు మీకు కావాలా?

వివరణాత్మకమైన భక్తిభావంతో కూడిన "ఎంత చల్లనివాడు అయ్యప్ప స్వామి" అనే పాట నేపథ్యంలో ఒక చిన్న కథ:

స్వామియే శరణం అయ్యప్ప!

ఒక రోజు రాత్రి శివయ్య కలలో ఒక చిన్న బాలుడు కనిపించి, "శివయ్యా, భక్తికి చూపుతో పనిలేదు, సంకల్పం ఉంటే చాలు.. ఈసారి నువ్వు కూడా రా!" అని పిలిచినట్లు అనిపించింది. ఆ పిలుపే మంత్రంగా శివయ్య మాల ధరించాడు.

మొదలైంది యాత్ర. దారి పొడవునా ముళ్ళూ, రాళ్ళూ ఉన్నా శివయ్యకు అవి మెత్తటి పూలలా అనిపించాయి. ఎక్కడైనా తడబడితే, ఎవరో ఒక చిన్న బాలుడు వచ్చి చెయ్యి పట్టుకుని దారి చూపించేవాడు. పెరియానవట్టం దాటి, శబరిమల మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు శివయ్యకు అలసట అనేది తెలియలేదు.

శివయ్య కళ్ళ నుండి ఆనంద బాష్పాలు రాలాయి. స్వామి కృపకు ముగ్ధుడై అక్కడే కూర్చుని, అంటూ గొంతెత్తి పాడాడు. ఆ పాట ఆ కొండలన్నిటా ప్రతిధ్వనించింది. నిజమైన భక్తి ఉంటే భగవంతుడే భక్తుడి వెన్నంటి ఉండి నడిపిస్తాడని ఆ గ్రామం వారందరికీ అర్థమైంది.

కానీ తోటి భక్తులు, "శివయ్యా, నీకు కళ్ళు సరిగ్గా కనపడవు, ఆ కఠినమైన అడవి దారుల్లో, రాళ్ళూ రప్పల మధ్య ఎలా నడుస్తావు? నీ వల్ల అందరికీ ఆలస్యం అవుతుంది" అని వెనక్కి తగ్గించ చూశారు. అప్పుడు శివయ్య కన్నీళ్లతో, అని పాడుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.